Su Stresi Koşullarında Mısır Bitkisinde Silisyumlu Mineral Gübrenin Verim ve Bitki Gelişimine Etkisinin Belirlenmesi

Bu çalışma, su stresi koşullarında mısır (Zea mays L.) bitkisinde silisyum içerikli mineral gübre uygulamalarının verim ve bazı agronomik özellikler üzerine etkisini incelemiştir. Deneme, Konya ekolojik koşullarında Tesadüf Bloklarında Bölünen Parseller deneme desenine göre 27 parselde yürütülmüştür. Ana parselleri üç farklı sulama düzeyi (%100, %75, %50 ET), alt parselleri ise kontrol, 2 ve 3 uygulama olmak üzere üç silisyum uygulama düzeyi oluşturmuştur. Uygulamalar yapraktan püskürtme ve tohum ilaçlaması şeklinde yapılmıştır. Ortalama koçan sayısı 14.0–18.3 adet/1,4 m² arasında değişmiş, en yüksek değer %100 sulama + kontrol, en düşük değer %50 sulama + kontrol uygulamasında belirlenmiştir. Tane ağırlığı 610.7–2735.7 g/1,4 m² arasında değişmiş, en yüksek değer tam sulama + kontrol, en düşük değer %75 sulama + kontrol parselinde saptanmıştır. Hektolitre ağırlığı 82.2–87.3 kg/hl, hasat nemi %14.1–%15.1 arasında değişmiş ve bu özelliklerde istatistiksel fark bulunmamıştır. Verim 436.1–1968.5 kg/da arasında değişmiş; en yüksek verim %100 sulama + kontrol, en düşük verim %50 sulama + kontrol uygulamasında elde edilmiştir. Varyans analizi sonuçlarına göre sulama düzeyleri verimi %1 önem düzeyinde etkilerken (p<0.01), silisyum uygulamalarının etkisi anlamsız bulunmuştur (p>0.05). Sonuç olarak, silisyum uygulamaları incelenen parametrelerde anlamlı katkı sağlamamış; verim üzerine en belirleyici faktörün su yönetimi olduğu ve %50 sulama düzeyinde verimin %100 sulamaya göre yaklaşık %75 azaldığı belirlenmiştir. Konya koşullarında mısır üretiminde verimi belirleyen temel unsurun sulama olduğu, silisyum uygulamalarının ise bu deneme koşullarında stres toleransını artırmadığı sonucuna ulaşılmıştır ve elde edilen bulguların Konya koşullarındaki kuraklık riski açısından önem taşıdığı vurgulanmıştır özellikle sürdürülebilir üretim planlaması için yol gösterici olduğu ifade edilmiştir.