ContactISSN:e-ISSN: 2822-4167
Author Sign-inReviewer Sign-inRegister
TürkçeEnglish
HomeAim and ScopeGuide for AuthorsSend ArticleLatest IssueArchiveContact Us

Comparison of the Effects of Conventional Fertilization and Compost Applications on Chickpea (Cicer arietinum L.) Yield and Yield Components under Different Tillage Methods

ERSİN KAVLAK,SELİM UYGUN,ERDAL EREN YELER,SEMRA BULGUER,VOLKAN ÖZTÜRK

  • ERSİN KAVLAK: TARLA BİTKİLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ
  • SELİM UYGUN: TARLA BİTKİLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ
  • ERDAL EREN YELER: TARLA BİTKİLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ
  • SEMRA BULGUER: TARLA BİTKİLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ
  • VOLKAN ÖZTÜRK: TARLA BİTKİLERİ MERKEZ ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ
  •  Year : 2026
  •  Vol : 6
  •  Issue : 1
  •  Page : 49-60
This research was carried out under rainfed conditions during the spring growing season of 2025 at the İkizce Research and Application Farm of the Field Crops Central Research Institute to evaluate the effects of three different tillage methods which are no-tillage/direct seeding into stubble (T1), reduced tillage (T2), and conventional tillage (T3) in combination with two fertilizer treatments, DAP (G1) and compost (G2) on chickpea yield. Plant density per square meter, plant height, first pod height, number of seeds per plant, grain yield, and 100-seed weight assessed as agronomic parameters. The results show that tillage methods had a significant effect on chickpea grain yield at the 1% significance level. Based on the average values, the highest grain yield was obtained under the T3 treatment (117.20 kg da⁻¹), followed by T2 (77.05 kg da⁻¹) and T1 (15.30 kg da⁻¹). Statistically significant differences were also observed among fertilizer treatments. While the compost application (G2) resulted in the average yield of 84.51 kg da⁻¹ , it was 55.18 kg da⁻¹ in the the DAP treatment (G1) treatment. However, the interaction between tillage methods and fertilizer applications was not statistically significant. Overall, the findings indicate that both tillage methods and fertilizer applications have significant effects on chickpea yield under the ecological conditions of Ankara. The highest grain yield was obtained under the combined application of the T3 tillage method and G2 compost treatment. Therefore, these practices were determined to be the most suitable for chickpea production under similar agroecological conditions.
Cite this Article As : Kavlak, E., Uygun, S., Yeler, E. E., Bulguer, S., & Öztürk, V. (2026). Farklı toprak işleme yöntemleri altında geleneksel gübreleme ve kompost uygulamalarının nohut (cicer arietinum l.) verimi ve verim unsurlarına etkilerinin karşılaştırılması. Ereğli Tarım Bilimleri Dergisi, 6(1), 49-60.

Conflict of interest : The authors declare that they have no conflict of interest.

This article is published under the CC BY-NC 4.0 license.
Ereğli Tarım Bilimleri Dergisi
2026, Vol6, Issue1
E-ISSN: 2822-4167
Received : , Accepted : , Published Online :

References

  1. Aider, M., Sirois-Gosselin, M., & Boye, J.I., (2012). Pea, lentil and chickpea protein application in bread making. Journal of Food Research, 1(4): 160-170.
  2. Balaban, M., & Adak, M.S., (2024). Farklı tohum yatağı hazırlığı ile taban gübrelerin nohut verim ve verim öğeleri üzerine etkisi. Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 11(1): 44-52.
  3. Barzegar, A.R., Asoodar, M.A., Khadish, A., Hashemi, A.M., & Herbert, S.J., (2003). Soil physical characteristics and chickpea yield responses to tillage treatments. Soil and Tillage Research, 71(1): 49-57.
  4. Bernal, M.P., Alburquerque, J.A., & Moral, R., (2009). Composting of animal manures and chemical criteria for compost maturity assessment. Bioresource Technology, 100: 5444-5453.
  5. Biçer, B.T., (2014). Some agronomic studies in chickpea (Cicer arietinum L.) and lentil (Lens culinaris Medik). Türk Tarım ve Doğa Bilimleri Dergisi, 1(1): 42-51.
  6. Buhler, D.D. (2002). Challenges and opportunities for integrated weed management. Weed Science, 50(3), 273–280.
  7. FAO, (2025). FAOSTAT Statistics Database. Food and Agriculture Organization of the United Nations, Rome.
  8. Fayetörbay, D., Çomaklı, B., & Daşcı, M., (2014). Fosfor çözücü bakteri, fosforlu gübre ve tavuk gübresi uygulamalarının macar fiğinde (Vicia pannonica Roth) tohum verimi ve verim unsurları üzerine etkileri. Tarım Bilimleri Dergisi, 20: 345-357.
  9. JMP®, (2019). JMP Pro Version 15.0.0. SAS Institute Inc., Cary, NC, USA.
  10. Karasu, A., Öz, M., & Doğan, R., (2009). The effect of bacterial inoculation and different nitrogen doses on yield and yield components of some chickpea genotypes (Cicer arietinum L.). African Journal of Biotechnology, 8(1): 59-64.
  11. Kasap, A., & Dursun, İ., (2013). Nohut tarımında farklı toprak işleme yöntemlerinin ürün verimi ve bazı verim unsurlarına etkilerinin belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 30(1): 70-83.
  12. Kavlak, E., Aydoğan, A., Atasayar, E., Kılınç, H.V., & Gündüz, S., (2025). Ankara-Gölbaşı ekolojik koşullarında yazlık olarak ekilen bazı nohut (Cicer arietinum L.) çeşitlerinin verim ve verim öğeleri ile yanıklık hastalığı yönünden performansları. Anadolu Ege Tarımsal Araştırma Enstitüsü Dergisi, 34(2): 257-268.
  13. Korkmaz, Y., & Kayan, N., (2010). Farklı ekim ve yabancı ot kontrol yöntemlerinin nohutta (Cicer arietinum L.) verim ve verim öğelerine etkileri. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 23(2): 157-162.
  14. MGM, (2006-2025). Haymana Tarım/17733 Nolu İstasyonun 2006-2025 Yılı İklim Verileri. Meteoroloji Genel Müdürlüğü, Ankara.
  15. Marschner, P. (Ed.), (2012). Marschner's Mineral Nutrition of Higher Plants. 3rd Ed., Academic Press, London, UK. 651 p.
  16. Millán, T., Madrid, E., Cubero, J.I., Amri, M., Castro, P., & Rubio, J., (2015). Chickpea. In: Grain Legumes. Springer, pp. 85-109.
  17. Rhoades, J.D., Kandiah, A., & Mashali, A.M., (1992). The Use of Saline Waters for Crop Production. FAO Irrigation and Drainage Paper No: 48, FAO, Rome.
  18. Singh, G., Sekhon, H.S., & Harpreet, K., (2012). Effect of farmyard manure, vermicompost and chemical nutrients on growth and yield of chickpea (Cicer arietinum L.). International Journal of Agricultural Research, 7(2): 93-99.
  19. Şeker, C., & Turhan, M., (2006). Bazı organik ve inorganik gübrelerin şeker pancarı-buğday ekim nöbetinde buğdayın verimine bakiye etkileri. Selçuk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 19(20): 43-48.
  20. TAGEM, (2024). Toprak Kalite ve Verimlilik Laboratuvarı Verileri. Toprak, Gübre ve Su Kaynakları Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Ankara.
  21. Tarım ve Orman Bakanlığı, (2024). Kışlık ekim nohut tescil raporu. Tohumluk Tescil ve Sertifikasyon Merkez Müdürlüğü, Ankara.
  22. Tarım ve Orman Bakanlığı, (2025). Kuru baklagil ürün raporu. Tarımsal Ekonomi ve Politika Geliştirme Enstitüsü, Ankara.
  23. Ton, A., Anlarsal, A.E., & Karaköy, T., (2014). Türkiye’de yemeklik tane baklagiller üretiminin sorunları ve çözüm önerileri. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi, 2(4): 175-180.
  24. Tosun, O., & Eser, D., (1975). Nohut (Cicer arietinum L.)’ta ekim sıklığı araştırmaları: I. Ekim sıklığının verim üzerine etkileri. Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yıllığı, 25(1): 171-180.
  25. Uygun, S., (2025). Tavuk dışkısının kontrollü ortamda kompostlaştırılması amacıyla iki aşamalı kompostlaştırma yönteminin geliştirilmesi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
  26. Yağmur, M., & Engin, M. (2005). Nohut (Cicer arietinum L.)’ta fosfor ve azot dozları ile bakteri (Rhizobium Ciceri) aşılamanın bazı morfolojik özellikler ile tane verimi üzerine etkileri ve bazı bitkisel özellikler arasındaki ilişkiler. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Ziraat Fakültesi, Tarım Bilimleri Dergisi (J. Agric. Sci.), 15(2): 103-112.
  27. Yalçın, F., Mut, Z., Doğanay, Ö., & Köse, E., (2018). Afyonkarahisar ve Yozgat koşullarında yüksek verim sağlayacak uygun nohut (Cicer arietinum L.) çeşitlerinin belirlenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 35(1): 46-59.